تو مثل راز پاييزي و من رنگ زمستانم

چگونه دل اسيرت شد قسم به شب نمي دانم

تو مثل شمعداني ها پر از رازي و زيبايي

ومن در پيش چشمان تو مشتي خاك گلدانم

تو دريايي تريني آبي و آرام و بي پايان

و من موج گرفتاري اسيرم دست طوفانم

تو مثل آسمان مهربان و آبي و شفاف

و من در آرزوي قطره هاي پاك بارانم

تو دنياي مني بي انتها و ساكت و سرشار

و من تنها در اين دنياي دور از غصه مهمانم

تو مثل مرز احساس قشنگ و دور و نا معلوم

و من در حسرت ديدار چشمت رو به پايانم

تو مثل مرحمي بر بال بي جان كبوتر ها

و من هم يك كبوتر تشنه باران درمانم

شبي يك شاخه نيلوفر به دست آبييت دادم

هنوز از عطر دستانت پر از شوق است دستانم

تو مثل لحظه اي هستي كه باران تازه مي گيرد

و من مرغي كه از عشقت فقط بي تاب و حيرانم

تمام آرزوهايم زماني سبز مي گردد

كه تو يك شب بگويي دوستم داري تو مي دانم

بدون تو شبي تنها و بي فانوس خواهم مرد

دعا كن بعد ديدار تو باشد وقت پايانم...